عنوان : تشخیص ، پیشگیری و درمان منوپوز
زير عنوان : مرکز تحقیقات منوپوز و آندروپوز
کد خبر : ۶۳۲۶۹
تاريخ :
 ۱۳۹۶/۰۳/۱۱ 
ساعت : ۱۰:۱۱:۱۳

تشخیص منوپوز یا یائسگی:

برای بیشتر خانم ها، تشخیص منوپوز یا یائسگی بر اساس توضیح بیمار از علائم خود و پایان یافتن دوران قاعدگی در اوست. تست های آزمایشگاهی در این مورد لزومی ندارد.

از آن جایی که در دوران قبل از یائسگی نیز خانم ها می توانند باردار شوند، وقتی پریود خانمی نا منظم و سبک می شود پزشک ممکن است تست بارداری برایش بنویسد . در برخی موارد برای میزان هورمون محرک فولیکول ( FSH) ممکن است تست خون لازم باشد. میزان FSH در خانم های منوپوز به طور طبیعی بالاست، بنابراین بالابودن این هورمون می تواند به تایید دوران یائسگی بیمار کمک کند.

در زمان منوپوز دکتر تست سنجش تراکم استخوان را پیشنهاد می کند. این تست ها به تشخیص زود هنگام استئوپورز کمک می کند. اغلب این نتایج برای مقایسه با میزان توده ی استخوان در آینده به کار می رود.

تست دیگری که انجام می شود بیوپسی آندومتریال است. بیوپسی آندومتریال ، شامل نمونه برداری از داخل رحم است تا نمونه برای بررسی های میکروسکوپی به منظور بررسی علائم سرطان مورد مطالعه قرار گیرد. این تست ممکن است زمانی انجام شود که خانم دچار خونریزی های نا منظم و سنگین شود اما این تست به طور روتین برای منوپوز توصیه نمی شود.

دوره مورد انتظار در منوپوز یا یائسگی:

دوره ی قبل از یائسگی معمولا 3 تا 5 سال به طول می انجامد، اما می تواند 2 تا 8 سال نیز در بعضی از زنان به طول انجامد. تغییراتی که در طول منوپوز در بدن اتفاق ی افتد تا پایان عمر ادامه می یابد. اما گرگرفتگی معمولا در طول زمان بهبود می یابد و کمتر اتفاق افتاده و از شدت آن نیز کاسته می شود.

پیشگیری از منوپوز یا یائسگی:

منوپوز یا یائسگی، رویدادی طبیعی است و نمی توان مانع از بروز آن شد. داروها ، ورزش و رژیم غذایی می تواند برخی از علائم منوپوزرا از بین ببرد یا مانع از بروز آن شود و کیفیت زندگی فرد را افزایش دهد.

درمان منوپوز یا یائسگی

    • تغییرات در سبک زندگی:ورزش، رژیم غذایی ودرکل تغییر در نحوه ی زندگی ، می تواند علائم و عوارض منوپوز را کاهش دهد . درادامه توصیه هایی آمده است که برای همه ی زنانی که در حال نزدیک شدن به دوره ی منوپوز هستند و آن هایی که در حال طی کردن این دوره می باشند مناسب است.

    • اجتناب از سیگار کشیدن: سیگار کشیدن ریسک پوکی استخوان و شکستگی لگن را افزایش می دهد. سیگار هم چنین خطر حمله ی قلبی و سکته را نیز افزایش می دهد.

    • محدود کردن مصرف کافئین: مصرف کافئین زیاد، بیش از 3 فنجان در روز می تواند گرگرفتگی را افزایش دهد و ممکن است منجر به استئوپورز یا پوکی استخوان شود.

    • پوشیدن لایه های مناسبی از لباس: از آنجایی که هر زمان ممکن است دچار گرگرفتگی شوید بهتر است پوشش کافی داشته باشید زیرا به هنگام گرگرفتگی دچار احساس گرما می شوید و پس از آن ممکن است دچار احساس خنکی شوید. به همین دلیل بهتر است به هنگام خواب از ملافه های سبک استفاده کنید.

    • ورزش: ورزش می تواند

      • فشار خون و ریسک خطر قلبی و سکته را کاهش دهد.

      • میزان گرگرفتگی را در برخی زنان تخفیف دهد.

      • میزان استئوپورز و شکستگی استخوان را کاهش دهد.

ورزشی که مانع از تحلیل استخوان ها شود باید weight-bearing باشد، مانند پیاده روی ، آیروبیک سبک، رقص، بلند کردن وزنه، یا ورزش کردن با راکت مانند تنس یا Paddle ball. نیازی نیست که این ورزش ها آنقدر شدید باشد. راه رفتن چند مایل در روز به حفظ تراکم استخوان ها کمک می کند.

اصطلاح weight-bearing به نوعی ورزش اطلاق می شود که برای سلامت استخوان ها مفید است، این نوع ورزش مربوط به فعالیت پا هاست که ماهیچه ها و استخوان ها را بر خلاف نیروی جاذبه ی زمین تقویت می کند. به این ترتیب استخوان قوی تر و محکم می شود و خطر شکستگی و استئوپورز نیز کاهش می یابد.

  • دریافت نور خورشید و ویتامین D : ویتامین دی به بدن کمک می کند تا کلسیم غذا جذب شود. شما می توانید با چند دقیقه قرار گرفتن در معرض نور خورشید ویتامین دی مورد نیاز بدن را به طور روزانه دریافت نمایید. اگر امکان استفاده از نورخورشید نیست می توان روزانه بین 400 تا 800 واحد ویتامین دی مصرف کرد.

  • درمان خشکی واژن: لوبریکانت هایی مانند آستروگلاید یا لوبریکانت K-Y می توانند به خشکی واژن در حین نزدیکی جنسی کمک کنند. مرطوب کننده هایی مانندReplens یا k-y می تواند به تحریک ناشی از خشکی کمک کند. اگر چنین درمان هایی مفید نباشد پزشکان معمولا کرم های هورمونی را در این شرایط تجویز می کنند.

  • مصرف کلسیم: زنان باید روزانه بین 800 تا 1500 میلی گرم کلسیم مصرف کنند. منابع خوب کلسیم شامل

    • گیاهان سبز تیره: ( به جز اسفناج، زیرا این گیاه حاوی ترکیب دیگری است که مقدار کلسین قابل جذب از غذا را کاهش می دهد)، یک فنجان شلغم سبز تا 197 میلی گرم کلسیم را تامین می کند و یک فنجان بروکلی نیز 94 میلی گرم کلسیم را تامین می کند.

    • لبنیات: یک فنجان شیر حدود 300 میلی گرم کلسیم را تامین می کند و یک فنجان ماست نیز 372 میلی گرم میلی گرم کلسیم دارد و پنیر نیز منبع خوبی است. پنیر سوئیسی حدود 272 میلی گرم کلسیم دارد.

    • ساردین و سالمون: چهار اونس ساردین، 429 میلی گرم کلسیم داردو 4 اونس از سالمون 239 میلی گرم کلسیم دارد.

    • حبوبات: یک فنجان لوبیا سفید 127 میلی گرم کلسیم دارد.


دوران یائسگی به چه دورانی اطلاق می شود؟

اغلب زنان بر این باورند که یائسگی زمانی است که دیگر دوره ی قاعدگی آن ها پایان یافته است. این اتفاق معمولا در میان سالی می افتد، زمانی که زنان در حال تجربه ی سایر تغییرات فیزیکی و هورمونی هستند. به همین دلیل، منوپوز یا یائسگی برخی اوقات با عنوان "تغییر در زندگی" خوانده می شود.

وقتی گفته می شود خانمی در دوران یائسگی قرار دارد، بعد از آن یک سال کامل دچار قاعدگی نمی شود. بیشتر زنان در آمریکا حدود 51 سالگی وارد دوره ی یائسگی می شوند، تعداد کمتری نیز در اوایل 40 سالگی یا تا اوخر 50 سالگی شان یائسگی را تجربه خواهند کرد. به ندرت یائسگی بعد از سن 60 سال اتفاق می افتد، هم چنین وقتی دوران یائسگی قبل از 40 سال تشخیص داده شود، به عنوان یک اختلال و یائسگی زودرس در نظر گرفته می شود.

در زنان، تخمدان ها هورمون های زنانه یعنی استروژن و پروژسترون را تولید می کنند. استروژن و پروژسترون قاعدگی یک خانم را در بدنش تنظیم می کند، به همین نسبت در دوران یائسگی نیز تخمدان ها تولید این هورمون ها را رفته رفته کاهش می دهند.


همین طور که سطح هورمون افت می کند، الگوی خونریزی در دوران قاعدگی تدریجا نا منظم و سبک می شود. خیلی از زنان یک سال قبل از توقف کامل در دوران قاعدگی شان، پریودهای نا منظمی را تا چند ماه تجربه می کنند. برخی از زنان ممکن است خونریزی های سنگین تری را تجربه کنند، که این خونریزی ها باید توسط یک پزشک مورد بررسی قرار گیرد تا مشکل موجود در دستگاه تناسلی برطرف گردد.

برای اغلب زنان مهم خواهد بود که در جریان کامل شدن یائسگی باشند زیرا یک خانم حتی زمانی که پریودهای نامنظم و سبک هم دارد ممکن است باردار شود.



برای اغلب زنان یائسگی روند نرمالی از افزایش سن است. اگر خانمی توسط جراحی ، تخمدان هایش را خارج کرده باشد یا تخمدان به دلایل مختلفی مانند تشعشع درمانی دچار آسیب شده باشد، ممکن است از آن پروسه به بعد دچار یائسگی شود.

دروان قبل از یائسگی دوران دگرگونی جسمی نام دارد و دوره ی قبل از یائسگی را شامل می شود که طی آن خانم تغییرات بیولوژیکی و هورمونی را تجربه می کند و علائم فیزیکی کم کم خود را نشان می دهند. این دوره بین سه تا پنج سال طول می کشد.

علائم یائسگی و قبل از یائسگی شامل:

  • گر گرفتگی: گر گرفتگی احساس ناگهانی داغ شدگی و سرخ شدگی عذاب دهنده ای است که مخصوصا در صورت و گردن خود را نشان می دهد. احساس گرگرفتگی ناگهانی معمولا چند ثانیه تا چند دقیقه به طول می انجامد. گرگرفتگی ناشی از تغییراتی است که در اثر انبساط و انقباض عروق پدید می آید و به تغییر در سطح استروژن مربوط است.

  • پریودهای نا منظم: یک خانم می تواند چند ماه تا چند سال قبل از توقف در پریودها، دچار قاعدگی های نا منظم شود. اما هر گونه خونریزی که بعد از یک سال از توقف در پریود ایجاد شود ،نرمال نیست و باید توسط پزشک ارزیابی شود. خونریزی های سنگین و طولانی در دوران قبل از یائسگی نیز باید مورد بررسی پزشک قرار گیرد.

  • خشکی واژن: افت در میزان استروژن، لوبریکیشن طبیعی واژن را کاهش می دهدو لایه vagina تدریجا نازک تر شده و انعطاف خود را از دست می دهد ( قادر به باز شدن نمی باشد). این تغییرات سبب می شو نزدیکی فرد دردناک شود و فرد مستعد التهاب vagina یا آتروفی واژینیت می شود. این تغییرات ، واژن را در معرض عفونت های مختلف ناشی از مخمر یا باکتری و هم چنین عفونت های مجاری ادرار قرار می دهد.

  • اختلال در خواب: غالبا گٌّر گرفتگی های شبانه خواب فرد را مختل می کند. کمبود خواب در طولانی مدت سبب تغییرات خلقی و احساسی می گردد.


    دپرسیون یا افسردگی: تغییرات شیمیایی که در طول منوپوز اتفاق می افتد ریسک دپرسیون را افزایش نمی دهد اما از آن جایی که خانم ها در میانسالی خود تغییرات مهمی از جمله منوپوز و بی خوابی را تجربه می کنند، این امر می تواند ریسک ایجاد افسردگی را افزایش دهد.

  • کج خلقی: گزارش ها نشان داده است برخی از زنان دچار تغییرات خلقی می شوند. بدخلقی ناشی از خواب کم در اثر گرگرفتگی شبانه به وجود می آید. البته تعدادی از زنان نیز دچار بد خلقی نمی شوند.

  • استئوپورز یا پوکی استخوان : در این شرایط استخوان ها تضعیف شده و احتمال شکستگی استخوان افزایش می یابد مخصوصا در لگن و ستون فقرات. همانگونه که میزان استروژن افت می کند، ریسک ایجاد استئوپورز نیز افزایش می یابد. این ریسک در زنان باریک اندام و خانم هایی با پوست روشن بیشتر است. شما می توانید با مصرف کافی ویتامین دی حاصل از نور خورشید و یا مصرف مولتی ویتامین های روزانه ، خوردن منابع غنی از کسیم و انجام ورزش های منظم مانع از بروز استئوپورز شوید. خانم ها باید قبل از این که دچار یائسگی شوند، به انجام این رفتارها اقدام کنند. زیرا در زنان از 30 سالگی توده ی استخوانی شروع به تحلیل می کند اما شکستگی های ناشی از استئوپورز تا 10، 15 سال بعد از منوپوز اتفاق نمی افتد.

  • بیماری های قلبی عروقی: قبل از منوپوز خانم ها نسبت به آقایان کمتر دچار حمله ی قلبی و سکته می شوند. بعد از منوپوز میزان بیماری های قلبی در زنان افزایش یافته و با مردان بالای 65 سال برابر می شود.



دوران یائسگی به چه دورانی اطلاق می شود؟

اغلب زنان بر این باورند که یائسگی زمانی است که دیگر دوره ی قاعدگی آن ها پایان یافته است. این اتفاق معمولا در میان سالی می افتد، زمانی که زنان در حال تجربه ی سایر تغییرات فیزیکی و هورمونی هستند. به همین دلیل، منوپوز یا یائسگی برخی اوقات با عنوان "تغییر در زندگی" خوانده می شود.

وقتی گفته می شود خانمی در دوران یائسگی قرار دارد، بعد از آن یک سال کامل دچار قاعدگی نمی شود. بیشتر زنان در آمریکا حدود 51 سالگی وارد دوره ی یائسگی می شوند، تعداد کمتری نیز در اوایل 40 سالگی یا تا اوخر 50 سالگی شان یائسگی را تجربه خواهند کرد. به ندرت یائسگی بعد از سن 60 سال اتفاق می افتد، هم چنین وقتی دوران یائسگی قبل از 40 سال تشخیص داده شود، به عنوان یک اختلال و یائسگی زودرس در نظر گرفته می شود.

در زنان، تخمدان ها هورمون های زنانه یعنی استروژن و پروژسترون را تولید می کنند. استروژن و پروژسترون قاعدگی یک خانم را در بدنش تنظیم می کند، به همین نسبت در دوران یائسگی نیز تخمدان ها تولید این هورمون ها را رفته رفته کاهش می دهند.


همین طور که سطح هورمون افت می کند، الگوی خونریزی در دوران قاعدگی تدریجا نا منظم و سبک می شود. خیلی از زنان یک سال قبل از توقف کامل در دوران قاعدگی شان، پریودهای نا منظمی را تا چند ماه تجربه می کنند. برخی از زنان ممکن است خونریزی های سنگین تری را تجربه کنند، که این خونریزی ها باید توسط یک پزشک مورد بررسی قرار گیرد تا مشکل موجود در دستگاه تناسلی برطرف گردد.

برای اغلب زنان مهم خواهد بود که در جریان کامل شدن یائسگی باشند زیرا یک خانم حتی زمانی که پریودهای نامنظم و سبک هم دارد ممکن است باردار شود.



برای اغلب زنان یائسگی روند نرمالی از افزایش سن است. اگر خانمی توسط جراحی ، تخمدان هایش را خارج کرده باشد یا تخمدان به دلایل مختلفی مانند تشعشع درمانی دچار آسیب شده باشد، ممکن است از آن پروسه به بعد دچار یائسگی شود.

دروان قبل از یائسگی دوران دگرگونی جسمی نام دارد و دوره ی قبل از یائسگی را شامل می شود که طی آن خانم تغییرات بیولوژیکی و هورمونی را تجربه می کند و علائم فیزیکی کم کم خود را نشان می دهند. این دوره بین سه تا پنج سال طول می کشد.

علائم یائسگی و قبل از یائسگی شامل:

  • گر گرفتگی: گر گرفتگی احساس ناگهانی داغ شدگی و سرخ شدگی عذاب دهنده ای است که مخصوصا در صورت و گردن خود را نشان می دهد. احساس گرگرفتگی ناگهانی معمولا چند ثانیه تا چند دقیقه به طول می انجامد. گرگرفتگی ناشی از تغییراتی است که در اثر انبساط و انقباض عروق پدید می آید و به تغییر در سطح استروژن مربوط است.

  • پریودهای نا منظم: یک خانم می تواند چند ماه تا چند سال قبل از توقف در پریودها، دچار قاعدگی های نا منظم شود. اما هر گونه خونریزی که بعد از یک سال از توقف در پریود ایجاد شود ،نرمال نیست و باید توسط پزشک ارزیابی شود. خونریزی های سنگین و طولانی در دوران قبل از یائسگی نیز باید مورد بررسی پزشک قرار گیرد.

  • خشکی واژن: افت در میزان استروژن، لوبریکیشن طبیعی واژن را کاهش می دهدو لایه vagina تدریجا نازک تر شده و انعطاف خود را از دست می دهد ( قادر به باز شدن نمی باشد). این تغییرات سبب می شو نزدیکی فرد دردناک شود و فرد مستعد التهاب vagina یا آتروفی واژینیت می شود. این تغییرات ، واژن را در معرض عفونت های مختلف ناشی از مخمر یا باکتری و هم چنین عفونت های مجاری ادرار قرار می دهد.

  • اختلال در خواب: غالبا گٌّر گرفتگی های شبانه خواب فرد را مختل می کند. کمبود خواب در طولانی مدت سبب تغییرات خلقی و احساسی می گردد.


    دپرسیون یا افسردگی: تغییرات شیمیایی که در طول منوپوز اتفاق می افتد ریسک دپرسیون را افزایش نمی دهد اما از آن جایی که خانم ها در میانسالی خود تغییرات مهمی از جمله منوپوز و بی خوابی را تجربه می کنند، این امر می تواند ریسک ایجاد افسردگی را افزایش دهد.

  • کج خلقی: گزارش ها نشان داده است برخی از زنان دچار تغییرات خلقی می شوند. بدخلقی ناشی از خواب کم در اثر گرگرفتگی شبانه به وجود می آید. البته تعدادی از زنان نیز دچار بد خلقی نمی شوند.

  • استئوپورز یا پوکی استخوان : در این شرایط استخوان ها تضعیف شده و احتمال شکستگی استخوان افزایش می یابد مخصوصا در لگن و ستون فقرات. همانگونه که میزان استروژن افت می کند، ریسک ایجاد استئوپورز نیز افزایش می یابد. این ریسک در زنان باریک اندام و خانم هایی با پوست روشن بیشتر است. شما می توانید با مصرف کافی ویتامین دی حاصل از نور خورشید و یا مصرف مولتی ویتامین های روزانه ، خوردن منابع غنی از کسیم و انجام ورزش های منظم مانع از بروز استئوپورز شوید. خانم ها باید قبل از این که دچار یائسگی شوند، به انجام این رفتارها اقدام کنند. زیرا در زنان از 30 سالگی توده ی استخوانی شروع به تحلیل می کند اما شکستگی های ناشی از استئوپورز تا 10، 15 سال بعد از منوپوز اتفاق نمی افتد.

  • بیماری های قلبی عروقی: قبل از منوپوز خانم ها نسبت به آقایان کمتر دچار حمله ی قلبی و سکته می شوند. بعد از منوپوز میزان بیماری های قلبی در زنان افزایش یافته و با مردان بالای 65 سال برابر می شود.


برگرفته از: وبسایت http://www.Drugs.com

https://www.dorvana.com
منبع:
وبسایت http://www.health.harvard.edu





















دوران یائسگی به چه دورانی اطلاق می شود؟

اغلب زنان بر این باورند که یائسگی زمانی است که دیگر دوره ی قاعدگی آن ها پایان یافته است. این اتفاق معمولا در میان سالی می افتد، زمانی که زنان در حال تجربه ی سایر تغییرات فیزیکی و هورمونی هستند. به همین دلیل، منوپوز یا یائسگی برخی اوقات با عنوان "تغییر در زندگی" خوانده می شود.

وقتی گفته می شود خانمی در دوران یائسگی قرار دارد، بعد از آن یک سال کامل دچار قاعدگی نمی شود. بیشتر زنان در آمریکا حدود 51 سالگی وارد دوره ی یائسگی می شوند، تعداد کمتری نیز در اوایل 40 سالگی یا تا اوخر 50 سالگی شان یائسگی را تجربه خواهند کرد. به ندرت یائسگی بعد از سن 60 سال اتفاق می افتد، هم چنین وقتی دوران یائسگی قبل از 40 سال تشخیص داده شود، به عنوان یک اختلال و یائسگی زودرس در نظر گرفته می شود.

در زنان، تخمدان ها هورمون های زنانه یعنی استروژن و پروژسترون را تولید می کنند. استروژن و پروژسترون قاعدگی یک خانم را در بدنش تنظیم می کند، به همین نسبت در دوران یائسگی نیز تخمدان ها تولید این هورمون ها را رفته رفته کاهش می دهند.


همین طور که سطح هورمون افت می کند، الگوی خونریزی در دوران قاعدگی تدریجا نا منظم و سبک می شود. خیلی از زنان یک سال قبل از توقف کامل در دوران قاعدگی شان، پریودهای نا منظمی را تا چند ماه تجربه می کنند. برخی از زنان ممکن است خونریزی های سنگین تری را تجربه کنند، که این خونریزی ها باید توسط یک پزشک مورد بررسی قرار گیرد تا مشکل موجود در دستگاه تناسلی برطرف گردد.

برای اغلب زنان مهم خواهد بود که در جریان کامل شدن یائسگی باشند زیرا یک خانم حتی زمانی که پریودهای نامنظم و سبک هم دارد ممکن است باردار شود.



برای اغلب زنان یائسگی روند نرمالی از افزایش سن است. اگر خانمی توسط جراحی ، تخمدان هایش را خارج کرده باشد یا تخمدان به دلایل مختلفی مانند تشعشع درمانی دچار آسیب شده باشد، ممکن است از آن پروسه به بعد دچار یائسگی شود.

دروان قبل از یائسگی دوران دگرگونی جسمی نام دارد و دوره ی قبل از یائسگی را شامل می شود که طی آن خانم تغییرات بیولوژیکی و هورمونی را تجربه می کند و علائم فیزیکی کم کم خود را نشان می دهند. این دوره بین سه تا پنج سال طول می کشد.

علائم یائسگی و قبل از یائسگی شامل:

  • گر گرفتگی: گر گرفتگی احساس ناگهانی داغ شدگی و سرخ شدگی عذاب دهنده ای است که مخصوصا در صورت و گردن خود را نشان می دهد. احساس گرگرفتگی ناگهانی معمولا چند ثانیه تا چند دقیقه به طول می انجامد. گرگرفتگی ناشی از تغییراتی است که در اثر انبساط و انقباض عروق پدید می آید و به تغییر در سطح استروژن مربوط است.

  • پریودهای نا منظم: یک خانم می تواند چند ماه تا چند سال قبل از توقف در پریودها، دچار قاعدگی های نا منظم شود. اما هر گونه خونریزی که بعد از یک سال از توقف در پریود ایجاد شود ،نرمال نیست و باید توسط پزشک ارزیابی شود. خونریزی های سنگین و طولانی در دوران قبل از یائسگی نیز باید مورد بررسی پزشک قرار گیرد.

  • خشکی واژن: افت در میزان استروژن، لوبریکیشن طبیعی واژن را کاهش می دهدو لایه vagina تدریجا نازک تر شده و انعطاف خود را از دست می دهد ( قادر به باز شدن نمی باشد). این تغییرات سبب می شو نزدیکی فرد دردناک شود و فرد مستعد التهاب vagina یا آتروفی واژینیت می شود. این تغییرات ، واژن را در معرض عفونت های مختلف ناشی از مخمر یا باکتری و هم چنین عفونت های مجاری ادرار قرار می دهد.

  • اختلال در خواب: غالبا گٌّر گرفتگی های شبانه خواب فرد را مختل می کند. کمبود خواب در طولانی مدت سبب تغییرات خلقی و احساسی می گردد.


    دپرسیون یا افسردگی: تغییرات شیمیایی که در طول منوپوز اتفاق می افتد ریسک دپرسیون را افزایش نمی دهد اما از آن جایی که خانم ها در میانسالی خود تغییرات مهمی از جمله منوپوز و بی خوابی را تجربه می کنند، این امر می تواند ریسک ایجاد افسردگی را افزایش دهد.

  • کج خلقی: گزارش ها نشان داده است برخی از زنان دچار تغییرات خلقی می شوند. بدخلقی ناشی از خواب کم در اثر گرگرفتگی شبانه به وجود می آید. البته تعدادی از زنان نیز دچار بد خلقی نمی شوند.

  • استئوپورز یا پوکی استخوان : در این شرایط استخوان ها تضعیف شده و احتمال شکستگی استخوان افزایش می یابد مخصوصا در لگن و ستون فقرات. همانگونه که میزان استروژن افت می کند، ریسک ایجاد استئوپورز نیز افزایش می یابد. این ریسک در زنان باریک اندام و خانم هایی با پوست روشن بیشتر است. شما می توانید با مصرف کافی ویتامین دی حاصل از نور خورشید و یا مصرف مولتی ویتامین های روزانه ، خوردن منابع غنی از کسیم و انجام ورزش های منظم مانع از بروز استئوپورز شوید. خانم ها باید قبل از این که دچار یائسگی شوند، به انجام این رفتارها اقدام کنند. زیرا در زنان از 30 سالگی توده ی استخوانی شروع به تحلیل می کند اما شکستگی های ناشی از استئوپورز تا 10، 15 سال بعد از منوپوز اتفاق نمی افتد.

  • بیماری های قلبی عروقی: قبل از منوپوز خانم ها نسبت به آقایان کمتر دچار حمله ی قلبی و سکته می شوند. بعد از منوپوز میزان بیماری های قلبی در زنان افزایش یافته و با مردان بالای 65 سال برابر می شود.


برگرفته از: وبسایت http://www.Drugs.com

https://www.dorvana.com
منبع:
وبسایت http://www.health.harvard.edu




بازگشت           چاپ چاپ         
 
 
 
  • دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
  • ایران - اهواز - کد پستی : 15794-61357
  • صندوق پستی : 159
  • تلفن : 60-3367543-0611
  • پست الکترونیکی : info@ajums.ac.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز می باشد
Copyright 2014 - Ajums Web Development Group
 

DOURAN Portal V3.9.8.8

V3.9.8.8