عنوان : دارو درمانی در منوپوز یا یائسگی
کد خبر : ۶۳۲۷۳
تاريخ :
 ۱۳۹۶/۰۴/۲۰ 
ساعت : ۱۰:۳۲:۲

دارو درمانی در منوپوز یا یائسگی

داروهایی برای تخفیف و درمان علائم یائسگی وجود دارد. تصمیم در موردنوع داروی مورد استفاده در مورد هر خانم امری پیچیده است و خانمها در این مورد باید با پزشک خود مشورت نمایند. درمان بستگی به این دارد که شما چه علائمی دارید و این علائم تا چه حد برای شما آزار دهنده است.

استروژن هم به عنوان قرص و هم به طور موضعی بر روی پوست می تواند گرگرفتگی، اختلالات خواب، تغییرات خلقی و خشکی واژن را از بین ببرد. استروژن زمانی میتواند به تنهایی نسخه شود که فرد رحم نداشته باشد. ترکیب استروژن و پروژسترون نیز وقتی به کار می رود که فرد رحم خود را از دست نداده باشد. پروژسترون ها می توانند اثرات استروژن را متعادل کنند و مانع از تغییراتی می شوند که می تواند منجر به ایجاد سرطان رحم شود.

به هر حال شواهد نشان می دهد که در استفاده از این داروها خطراتی وجود دارد. استروژن درمانی می تواند ریسک ابتلا به بیماری های قلبی، سکته، سرطان سینه و ایجاد لخته های خون در برخی از زنان را افزایش دهد. ولی از طرفی، استروژن درمانی می تواند مانع از شکستگی استخوان شود و هم چنین ریسک سرطان کولون را کاهش دهد. بنابراین، تصمیم برای هورمون درمانی برای تخفیف علائم منوپوز تصمیمی است که بستگی به بیمار دارد. یک خانم باید درباره ی مزایا و ریسک های هورمون درمانی با پزشک خود مشورت نماید.


داروهای دیگری نیز وجود دارد که در درمان علائم منوپوز به کار می رود

  • گر گرفتگی:

    • ضد افسردگی ها: داروهایی مانند ونلافاکسین ( Effexor) و پاروکستین (Paxil) در زنانی که هوردمون درمانی را نمی پذیرند، انتخاب نخست است. این داروها در 60 درصد زنان میزان گرگرفتگی را کاهش می دهد.

    • گاباپنتین (Gabapentin): این دارو نیز اثر متوسطی بر تخفیف گرگرفتگی دارد. مهم ترین اثر جانبی این دارو، احساس خواب آلودگی آن است. استفاده از این دارو به هنگام خواب نیز می تواند در حین کاهش گرگرفتگی به بهبود خواب نیز کمک کند.

    • کلونیدین (Clonidine): این دارو در فشار خون استفاده می شود و می تواند گرگرفتگی را در برخی از زنان کاهش دهد.

  • استئوپورز یا پوکی استخوان:

    • مکمل های ویتامین دی و کلسیم: همه ی زنان یائسه ی مبتلا به پوکی استخوان یا استئوپورز و افرادی که در خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند، باید مکمل های ویتامین دی و کلسیم مصرف می کنند. دوز توصیه شده 1000 میلی گرم کلسیم کربنات( همراه با شیر) یا کلسیم سیترات در روز است . بهتر است این مقدار در دو نوبت 500 میلی گرمی دو بار در روز مصرف شود. هم چنین خانم ها باید روزانه 800 واحد بین المللی ویتامین دی مصرف کنند.

    • بیوفسفونات ها ( Bisphosphonates): آلندرونیت ( فوزامکس)، اتیدرونیت ( دیدرونل) و سایر داروهای مشابه آن داروهای بسیار موثری هستند که می تواند برای پیشگیری و درمان پوکی استخوان به کار رود. این داروها دانسیته ی استخوان را افزایش داده و ریسک شکستگی استخوان ها را کاهش می دهد.

    • رالوکسیفن Raloxifene( اویستا): این دارو نیز به خوبی استروژن است با این تفاوت که ریسک ابتلا به سرطان سینه وجود ندارد . در تقویت استخوان ها و پیشگیری از شکستگی موثر است.

    • هورمون پاراتیروئید: این هورمون فرم صناعی هورمونی است که در بدن توسط غدد پاراتیروئیدی تولید می شود. این هورمون استخوان ها را متراکم تر کرده و خطر شکستگی را کاهش می هد.

    • کلسی تونین: این هورمون نیز توسط غده ی تیروئید تولید می شود و به حفظ کلسیم کمک می کند. پزشک ممکن است این هورمون رابرای تخفیف درد ناشی از شکستگی به دلیل استئوپورز تجویر کند.

دارو درمانی های مختلفی برای درمان علائم منوپوز وجود دارد. اما خیلی از آن ها در سطح بزرگ تحت مطالعات بالینی قرار نگرفته است. برای مثال گیاه black cohosh قبلا برای تخفیف علائم ناشی از گرگرفتگی به کار می رفت ولی مطالعاتی که بر روی ریشه ی این گیاه انجام گرفت نشان داد این دارو موثر تر از یک پلاسبو یا دارونما ، عمل نمی کند.

بعضی از خانم ها متوجه شده اند که گیاه St. John's wort می تواند در درمان اختلالات خلقی در زنان یائسه موثر باشد.

استفاده از محصولات سویا در رژیم غذایی مانند توفو بسیار بحث برانگیز است. این گیاه ممکن است که بتواند در بهبود برخی از علائم یائسگی در زنان مفید باشد زیرا فیتواستروژن های ( استروژن های گیاهی) موجود درآن ممکن است گرگرفتگی را تخفیف دهد اما از طرفی دیگر خطر ابتلا به سرطان سینه را نیز افزایش می دهد.

مطالعات علمی نشان داده است که استفاده از ویتامین E یا روغن پامچال موثر نیست. در مورد استفاده از طب سوزنی و همیوپاتی در این زمینه شواهدی وجود ندارد، زیرا در مورد استفاده از این گونه درمان ها آزمایشات و بررسی های کمی انجام شده است.

چه زمانی باید به متخصص مراجعه کرد؟

شما باید در موارد زیر به پزشک مراجعه کنید:

  • زمانی که فاصله ی بین پریودها کمتر از 21 روز باشد.

  • پریودهایی که بیش از 7 روز طول بکشد .

  • پریودهایی که بسیار سنگین باشد.

  • خونریزی در فواصل بین پریودها

  • خونریزی واژینال که بعد از منوپوز آغاز می شود (یک سال بعد از زمانی که پریود دیگر اتفاق نیافتاده است)


دوران یائسگی به چه دورانی اطلاق می شود؟

اغلب زنان بر این باورند که یائسگی زمانی است که دیگر دوره ی قاعدگی آن ها پایان یافته است. این اتفاق معمولا در میان سالی می افتد، زمانی که زنان در حال تجربه ی سایر تغییرات فیزیکی و هورمونی هستند. به همین دلیل، منوپوز یا یائسگی برخی اوقات با عنوان "تغییر در زندگی" خوانده می شود.

وقتی گفته می شود خانمی در دوران یائسگی قرار دارد، بعد از آن یک سال کامل دچار قاعدگی نمی شود. بیشتر زنان در آمریکا حدود 51 سالگی وارد دوره ی یائسگی می شوند، تعداد کمتری نیز در اوایل 40 سالگی یا تا اوخر 50 سالگی شان یائسگی را تجربه خواهند کرد. به ندرت یائسگی بعد از سن 60 سال اتفاق می افتد، هم چنین وقتی دوران یائسگی قبل از 40 سال تشخیص داده شود، به عنوان یک اختلال و یائسگی زودرس در نظر گرفته می شود.

در زنان، تخمدان ها هورمون های زنانه یعنی استروژن و پروژسترون را تولید می کنند. استروژن و پروژسترون قاعدگی یک خانم را در بدنش تنظیم می کند، به همین نسبت در دوران یائسگی نیز تخمدان ها تولید این هورمون ها را رفته رفته کاهش می دهند.


همین طور که سطح هورمون افت می کند، الگوی خونریزی در دوران قاعدگی تدریجا نا منظم و سبک می شود. خیلی از زنان یک سال قبل از توقف کامل در دوران قاعدگی شان، پریودهای نا منظمی را تا چند ماه تجربه می کنند. برخی از زنان ممکن است خونریزی های سنگین تری را تجربه کنند، که این خونریزی ها باید توسط یک پزشک مورد بررسی قرار گیرد تا مشکل موجود در دستگاه تناسلی برطرف گردد.

برای اغلب زنان مهم خواهد بود که در جریان کامل شدن یائسگی باشند زیرا یک خانم حتی زمانی که پریودهای نامنظم و سبک هم دارد ممکن است باردار شود.



برای اغلب زنان یائسگی روند نرمالی از افزایش سن است. اگر خانمی توسط جراحی ، تخمدان هایش را خارج کرده باشد یا تخمدان به دلایل مختلفی مانند تشعشع درمانی دچار آسیب شده باشد، ممکن است از آن پروسه به بعد دچار یائسگی شود.

دروان قبل از یائسگی دوران دگرگونی جسمی نام دارد و دوره ی قبل از یائسگی را شامل می شود که طی آن خانم تغییرات بیولوژیکی و هورمونی را تجربه می کند و علائم فیزیکی کم کم خود را نشان می دهند. این دوره بین سه تا پنج سال طول می کشد.

علائم یائسگی و قبل از یائسگی شامل:

  • گر گرفتگی: گر گرفتگی احساس ناگهانی داغ شدگی و سرخ شدگی عذاب دهنده ای است که مخصوصا در صورت و گردن خود را نشان می دهد. احساس گرگرفتگی ناگهانی معمولا چند ثانیه تا چند دقیقه به طول می انجامد. گرگرفتگی ناشی از تغییراتی است که در اثر انبساط و انقباض عروق پدید می آید و به تغییر در سطح استروژن مربوط است.

  • پریودهای نا منظم: یک خانم می تواند چند ماه تا چند سال قبل از توقف در پریودها، دچار قاعدگی های نا منظم شود. اما هر گونه خونریزی که بعد از یک سال از توقف در پریود ایجاد شود ،نرمال نیست و باید توسط پزشک ارزیابی شود. خونریزی های سنگین و طولانی در دوران قبل از یائسگی نیز باید مورد بررسی پزشک قرار گیرد.

  • خشکی واژن: افت در میزان استروژن، لوبریکیشن طبیعی واژن را کاهش می دهدو لایه vagina تدریجا نازک تر شده و انعطاف خود را از دست می دهد ( قادر به باز شدن نمی باشد). این تغییرات سبب می شو نزدیکی فرد دردناک شود و فرد مستعد التهاب vagina یا آتروفی واژینیت می شود. این تغییرات ، واژن را در معرض عفونت های مختلف ناشی از مخمر یا باکتری و هم چنین عفونت های مجاری ادرار قرار می دهد.

  • اختلال در خواب: غالبا گٌّر گرفتگی های شبانه خواب فرد را مختل می کند. کمبود خواب در طولانی مدت سبب تغییرات خلقی و احساسی می گردد.


    دپرسیون یا افسردگی: تغییرات شیمیایی که در طول منوپوز اتفاق می افتد ریسک دپرسیون را افزایش نمی دهد اما از آن جایی که خانم ها در میانسالی خود تغییرات مهمی از جمله منوپوز و بی خوابی را تجربه می کنند، این امر می تواند ریسک ایجاد افسردگی را افزایش دهد.

  • کج خلقی: گزارش ها نشان داده است برخی از زنان دچار تغییرات خلقی می شوند. بدخلقی ناشی از خواب کم در اثر گرگرفتگی شبانه به وجود می آید. البته تعدادی از زنان نیز دچار بد خلقی نمی شوند.

  • استئوپورز یا پوکی استخوان : در این شرایط استخوان ها تضعیف شده و احتمال شکستگی استخوان افزایش می یابد مخصوصا در لگن و ستون فقرات. همانگونه که میزان استروژن افت می کند، ریسک ایجاد استئوپورز نیز افزایش می یابد. این ریسک در زنان باریک اندام و خانم هایی با پوست روشن بیشتر است. شما می توانید با مصرف کافی ویتامین دی حاصل از نور خورشید و یا مصرف مولتی ویتامین های روزانه ، خوردن منابع غنی از کسیم و انجام ورزش های منظم مانع از بروز استئوپورز شوید. خانم ها باید قبل از این که دچار یائسگی شوند، به انجام این رفتارها اقدام کنند. زیرا در زنان از 30 سالگی توده ی استخوانی شروع به تحلیل می کند اما شکستگی های ناشی از استئوپورز تا 10، 15 سال بعد از منوپوز اتفاق نمی افتد.

  • بیماری های قلبی عروقی: قبل از منوپوز خانم ها نسبت به آقایان کمتر دچار حمله ی قلبی و سکته می شوند. بعد از منوپوز میزان بیماری های قلبی در زنان افزایش یافته و با مردان بالای 65 سال برابر می شود.


برگرفته از: وبسایت http://www.Drugs.com

https://www.dorvana.com
منبع:
وبسایت http://www.health.harvard.edu






















بازگشت           چاپ چاپ         
 
 
 
  • دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
  • ایران - اهواز - کد پستی : 15794-61357
  • صندوق پستی : 159
  • تلفن : 60-3367543-0611
  • پست الکترونیکی : info@ajums.ac.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز می باشد
Copyright 2014 - Ajums Web Development Group
 

DOURAN Portal V3.9.8.8

V3.9.8.8